Melike Akpolat
@melikeakpolat
36 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ve bitti…
Aslında kitapta alıntılayabileceğim o kadar çok güzel cümle vardı ki, ama hepsini maalesef yazamadım.
Zaten okuma listemde olan, çok merak ettiğim ve hep ertelediğim bu romanın diziye uyarlanacağını öğrendiğim de dedim ki; dizi yayımlanmadan hemen okumalıyım, yoksa nasıl tadı çıkar demi ama!
Çok fazla ayrıntıya girmeden roman hakkında kısa bir iki cümle sadece.
Kitabı okurken sık sık (hatta çoğu zaman) sinir krizleri geçirsem de Füsun ve Kemal’in hikâyesini sevdim. Kemal’in takıntılı hâlinden rahatsız olduğum kadar da Füsun’un bazı tavırlarından da tabii ki delirmemek mümkün değildi.
Genel olarak güzel ve akıcıydı. Kitap okuma alışkanlığı kazanmak isteyenler için çok iyi bir başlangıç olabilir.
Reklam
Burjuva dünyasının monotonluğundan sıkılan Irene piyanist bir bey ile kocasını aldatır. Ancak bir gün karşısına bir kadın çıkar ve Irene’ye yasak aşkını bildiğini söyler ve ona şantaj yapmaya başlar…
Irene bu durumla karşı karşıya kaldığında kocasını ve çocuklarını daha yakından tanımaya başlar. Irene’nin evdeki varlığı ve yokluğu hizmetçilerin, rahibelerin ve hatta kendi ailesinin bile umurunda değildir. Irene ailesini tanıdıktan sonra “Bu hatayı nasıl yaparım” diye düşünmeye başlar ve pişmanlık duyar…
Tabii şantajcı kadın vardır bir de, sürekli Irene’nin karşısına çıkarak onu kocasına söylemekle tehdit eder ve ondan para koparır. Irene büyük bir korku ve vicdan azabı gibi duyguları hat safha da yaşayarak günden güne yok olur, geceleri gözüne uyku girmeyen Irene’nin sağlığı artık tehlike altındadır…
Benim tahmin ettiğim ancak sizi şaşırtacak bir son bekliyor sizi.
Bu eserde suç işleyen birinin o suçu işlediği zaman içindeki duygularını bize çok derin bir şekilde hissettiriyor. Stefan Zweig’in bu eserini çok sevdiğimi söyleyemeyeceğim aslında ama yine de yazarın muhteşem kalemiyle yazılan eserin içerisindeki duygular insanı içine çekerek derinden etkiliyor.
Ahh canım Zeze…
Aslında yıllar önce bu eseri okumuştum ama kütüphanemdeki kitapları tekrar okumaya karar verdiğim için “Şeker Portakalı” kitabını da tekrar okumuş bulundum. Bence kitapları toyken ve olgunken okumak farklı duyguları tattırıyor insana. Çünkü bence kitabı anlamanın ve benimsenin, kitabı hissetmenin de belli bir yaşı ve zamanı var. Neyse gelelim şimdi eserimize. Başkahraman Zeze, yoksul bir ailenin çocuğudur. Hayal dünyası çok geniş, zeki, akıllı ve bir o kadar da yalnız bir çocuktur. Ailesinin ve oturduğu mahalledeki insanların anlamadığı ya da anlamak istemediği bir “Çocuk Adam” dır o. Bir gün Mahallesindeki kendisinden yaşça büyük Portekizli Manuel Valadares ile arkadaşlık kurar ve onunla kurduğu dostluk Zeze’nin içinde sevginin ne demek olduğunu anlamasını sağlar ve nam-ı değer Portuga’ya görünmez güçlü bir bağ ile bağlanır ve sonunda hayatın acı yüzüyle karşılaşır… Hayalimde o kadar tatlı, afacan, yaramaz, akıllı, zeki bir çocuk ki. Aslında çocuk dediğime bakmayın Zeze bence bir çok yaşı büyük insandan daha büyük tabiki fizikten olmasa da fikirleriyle... Bu eser benim ruhumu, kalbimi, aklımı ele geçirdi diyebilirim. Çok ama çok şey yazmak istiyorum ama içimdekileri, hissettiklerimi yazıya dökemiyorum. Ne diyorduk “Hissedilen her şeye cümle kurulamıyor.” Sözünü burada kullanarak sözümü maalesef bitiriyorum.🪽
Sevgili okuyucu merhaba,
Kitapta, tanrı meleğe bir emir vermiştir, ancak melek bu emri yerine getirmemiştir. Tanrı da meleğe dünyada fani olarak yaşama cezası vermiştir ve meleğe üç soru sormuş ve meleğe bu soruların cevabını bulmadan tekrar melek olamayacağını söylemiştir…
Lev Tolstoy, bu eserinde okuyucusuna çok önemli mesajlar vermiştir. İnsanın bir tanrıya ihtiyacı olduğunu ve insanın sevgisiz yaşayamayacağını, yaşasa dahi bu hayatının bir tadının, hiçbir anlamı olmayacağından okuyucularına tekrardan hatırlatmıştır. Bazen bu fani dünyadan çok fazla beklentimiz oluyor ve asıl hakikatin ne olduğunu unutabiliyoruz. Mutluluğu hep beşeri şeylerde arıyoruz. Bu dünyayı sevgisiz yaşamak en büyük ahmaklıktır. İnsan ancak içten, samimimi bir şekilde sevdiği ve sevildiği zaman bu dünyadan gerçekten tat alacaktır.
Tolstoy’un bu eserini çok sevdim ve mutlaka okunması gereken bir kitap olarak tavsiye ediyorum.
Sevgili okuyucu merhaba,
Kitapta yer alan, “İlk iş mutlak bir hiçliğin içine yerleştirildik, zira bilindiği üzere dünyada başka hiçbir şey, insan ruhuna hiçlik kadar etkili bir baskı uygulayamaz.” Cümlesi kitabı özetliyor bence. Dr. B’ nin hücrede olduğu ve işkence gördüğü zamanlarda yalnızlıktan kafayı yiyeceği, int*harı bile aklından geçirdiği günlerde eline geçen Satranç Kitabı sayesinde tabiri caizse hayata yeniden tutunmasını anlatıyor ve Dr. B’ nin gemideki seyahatinde bir satranç partisine denk gelmesiyle hikaye devam ediyor.
Yazar, Stefan Zweig’ in üniversite yıllarımda okuduğum eserini ikinci defa okudum. İnsanın iç dünyasına yolculuk yapmasını ve insanı düşündürmeye sevk eden önerebileceğim bir kitap oldu.
Aynı zamanda kitap yazarın son eseri olma özelliğini taşıyor.
Reklam