Melike BALCI AKDOĞAN
@melikebalci
Ben ikide bir böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
Sabahattin Ali
Yolculuğun son günü en çok can alan gün olmuştu. Bu vagona yüzlercemiz binmişti. On ikimiz indi.
Zaten ölümün en ufak yardıma ihtiyacı yoktu. Soğuk, bilinçli bir şekilde işini yapıyordu. Her adımda biri devriliyor, ıstırabı sona eriyordu.
Suratımı çimdikledim: Hala yaşıyor muydum? Uyanık mıydım? İnanamıyordum. Nasıl oluyor da insanlar, çocuklar yakılıyor ve tüm dünya susuyordu? Hayır, tüm bunlar gerçek olamazdı. Bir kabus ...
"Biliyor musun," diye mırıldanıyor; "burada, ortalık sakin bile olsa, insanların yüreği her zaman bir yangın yeridir."
Sayfa 245
