Ramazan ve İnsanlar
1. Tip insanlar:
Zaten takva üzere yaşıyorlardı. Ramazan gelince kolları sıvadılar, Hayırlarına hayır gözyaşlarına gözyaşı eklediler. Uykularını azalttılar. Mideleri ezildi, büzüldü.
Kendilerine dinlenme yeri olarak bayram günü ve yerini değil, Tûba ağacının altını belirlediler. Mola yerleri orası oldu.
Ramazan bitince, Şevvalin altı gününü ona ilave ettiler. Pazartesi-Persembeyi eklediler.
Acaba Ramazanımız kabul oldu mu diye endişelenip durdular. Öbür Ramazana kadar o heyecanla yaşadılar. Kazandılar... Kazandılar..
2. Tip insanlar:
Ramazandan önce oyun ve eğlencedeydiler. Sanki dün ya ebedi bir yurt, ahiret hayali bir yermiş gibi yaşıyorlardı.
Ramazan gelince ibadete soyundular. Her şey değişti. Camiden camiye koştular. Oruç, Kur'an, sadaka, sılayı rahim, gözyaşları ortaya çıktı. O hâlleri devam etse ideal bir Müslüman olacaklar. Ama Ramazan bitince her şey bitti.
Tam kazanacakken kaybettiler. Ömürlerinin en büyük fırsatı bir dahaki Ramazana kadar ellerinden gitti.
3. Tip insanlar:
Ramazandan önce Kur'an'ın dediği gibi hayvandan beter yaşıyorlardı. Ramazan girdi-çıktı onlar oralı olmadılar. Ramazanda onları ilgilendiren bir şey göremediler.