Düşüp kalksa da yığılıp kalmayacaktır. Ümmet ahir zamana rağmen korunmus bir Ümmettir.
Asırlar sonra gelip görmeden Peygamber aleyhisselama sevdalanmak. Medine'sine hasret olmak. Kur'an'ına ve Sünnetine sarılmak: kitaplarda görüp gözleriyle görenler gibi olmak, asrı ne olursa olsun bir fazilettir.
Böyle bir himmeti asırlar eritemez, zaman ve mekân yok edemez. Peygamber aleyhisselam bile asırlar sonra gelip Sünnetine sarılanları özlemiştir. Onun abdestini, namazını, tesbihini, sadakasını, cihadını, sabrını yaşatanları 'kardeşleri" olarak anmış, onlara hasretini dillendirmiştir. O kardeslerimi görmek isterdim!' sözü asırlar sonra onu görmeden peşinden gidecek Ümmetinden mü'minler için söylediği bir sözdür.
"Ümmet'imden beni en çok sevenler, benden sonra gelenlerden, 'Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemi bir kere görseydim de malım ve ailem olmasaydı.' diyecek olanlardır." buyurmuştur. Ahir zamanda da böyle bir sevgiyi yüreğine gömenler bulunabilecektir.
Bu Ümmet'in son döneminde gelip ibadet eden müminlere, sahabilerin elli katı ecir vardır. Ahir zamanda bir sadaka vermek, sahabilerin elli sadakası kadar sevap kazanmaktır. Onlar, o şerefli yüze bakıp sahabi olmakla kazandılar, ahir zaman mü'minleri de berbat bir zamanda kulluk yapmakla kazanacaklardır. Böyle bir zamanda sabır başkadır, cihat başkadır. Böyle bir zamanda ibadet, Peygamber aleyhisselam zamanında hicret etmek gibidir.