Melike
@melikeeg
Realist olmak hiç de hakikati olduğu gibi görmek değildir. Belki onunla en faydalı şekilde münasebetimizi tayin etmektir. Hakikati görmüşsün ne çıkar? Kendi başına hiçbir manası ve kıymeti olmayan bir yığın hüküm vermekten başka neye yarar? İstediğin kadar uzatabileceğin bir eksikler ve ihtiyaçlar listesinden başka ne yapabilirsin? Bir şey değiştirir mi bu? Bilakis yolundan alıkor seni. Kötümser olursun, apışır kalırsın, ezilirsin. Hakikati olduğu gibi görmek… Yani bozguncu olmak…Evet bozgunculuk denen şey budur, bundan doğar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İş insanı temizliyor, güzelleştiriyor, kendisi yapıyor, etrafıyla arasında bir yığın münasebet kuruyordu. Fakat iş aynı zamanda insanı zaptediyordu. Ne kadar abes ve manasız olursa olsun bir işin mesuliyetini alan ve benimseyen adam, ister istemez onun dairesinden çıkmıyor, onun mahpusu oluyordu. İnsan kaderinin ve tarihin büyük sırrı burada idi.
“O kendisi olmak için beni unutmağa belki muhtaç!Fakat ben ancak onun sayesinde biraz kendim olabiliyorum. Bu, belki de onun hiç anlamayacağı bir şey. O benim kaderimi bitmiş biliyor ve bunda haklı!Fakat ben onun kaderi üstüne acz içinde titriyorum.”
Yenilmek hayatın arka sokaklarında sessizce kaybolmayı becerememek değilse nedir?
Hepimiz düşlerin o keskin kılıcı üzerinde yürümek isteriz, ne ki birkaç adım atınca canımızın yandığıdan yakınır ve sıklıkla gerisingeri döneriz.Düşlerin atlas ülkesine ayakları kanamadan varan tabankeşler pek azdır.