Bazı anılar sana öylesine yabancı, öylesine olanaksız, öylesine akıl almaz geliyor ki, hatırladığın o olayları yaşayan kişinin sen olduğu gerçeğini kabullenmekte zorlanıyorsun.
Kendini göremiyorsun. Neye benzediğini aynalardan ve fotoğraflardan biliyorsun, ama şu yeryüzünde ister dost, ister yabancı, ister en yakın sevdiklerin olsun, insanların arasında dolaşırken kendi yüzün sana görünmüyor.
Acının farklı biçimde dışa vurmasının en belirgin örneğiydi bu, anlamsız yere gözlerinin dolması daha fazla bastıramadığın duygular olarak yorumlanabilirdi ancak