Nihayet gerçek doğamı tamamen gizlemeyi başardığımı düşünmeye başladığımda -tıpkı bir rahatlama nefesi alır gibi- büyük bir şaşkınlıkla arkamdan bıçaklandım.
İnsan hayatı karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittiği ve bu tuhaflığın bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu.
Ancak ben annemi de babamı da hiç anlayamazdım. İnsanlardan yardım istemek mi? Gülünç bir fikirdi bu. Babama, anneme, bir polise, hatta hükümete başvurmuş olsam bile kendi bildiğini okumakta mahir bu insanlar sadece bir hikaye uydurup meselenin üstünü kapatamaz mıydı?