Mel
@meliqee
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bu günlerde.
Bir ölüm ancak bu kadar ölümsüz olabilirdi..Tarih
"Zaman mı? değil zaman.
Akan zaman değil mesafelerdir.." diyor Cemal Süreya. Yıllar geçse de üstünden, bir dokunmalık mesafedesin sen kalbimizde..
Her zaman senin bir evladın olarak daima ileriye, senin gittiğin yoldan, gösterdiğin hedefe, durmadan yürüyeceğime and içerim !!
Reklam
//kendime mektup1000Kitap
"Ben sevmek istiyorum. Böyle birine baktığımda, çizgi filmlerdeki gibi arkasında bir ışık kümesi belirsin, gözümü alsın istiyorum.
Böyle nasıl desem? Görmek için, sesini duymak için can atayım istiyorum.
Yanlışlıkla bile olsa eli elime değdiğinde, kalbim çarpsın istiyorum.
Yanındayken gözümü bile kırpmadan onu izleyeyim, tüm yüz hatlarını ezberleyeyim. Ezberleyeyim ki tek başıma uyuduğum gecelerde, gözümü kapatır kapatmaz yüzünü göreyim istiyorum.
Kokusunu içime öyle doyasıya çekeyim ki aldığım her nefeste hissedeyim. Sonra burnum sızlasın istiyorum.
Yüzüne dokunayım. Parmak uçlarım alev alsın istiyorum.
Öyle bir yazayım ki onu, öyle dizeler dökeyim ki onu anlatan; Nazım’ın kemikleri sızlasın mezarında utançtan.
Birini özümseyeyim istiyorum. Vücuduna dokunduğumda, kendi tenimde hissedeyim ellerimi.
Sesine aşık olayım. Adımı her söylediğinde mutluluktan gözlerim dolsun istiyorum.
O kadar iyi tanıyayım ki birini, hediye almak için saatlerce dolaşmam gerekmesin mesela.
Birini o kadar anlayayım ki, onu yanlış anlayacağımdan hiçbir zaman korkmasın istiyorum.
Birini öyle güçlü hissettireyim ki, omuzları hiçbir zaman düşmesin istiyorum.
Birini öyle güzel seveyim ki tüm sevilmemişliğini unutsun istiyorum. Ve hatta utansın kimseyi bu kadar sevemeyişinden.
Ben biri beni sevsin istemiyorum.
Ben sadece sevmek istiyorum.
//en güzel zaafEdebiyat
"Galata Kulesi gibiyim bugün,
Öylesine yorgun, öylesine sabit,
Bir yanım bugünü yaşarken,
Diğer yarım asırlar öncesinde...
Hani aşıktır ya Galata, Kız Kulesine,
Öyle uzaktan bakar da saramaz,
Ben de öyle aşığım işte.
Uzansan teninde kaybolacak gibiyim.
Ama Galata misali,
Sarmaktan aciz şu ellerim seni...
Bugün Galata Kulesi gibiyim,
Çok yorgun, biraz da durgunum.
En çokta sana aşığım.
Sahi sevgilim, sen nasılsın bugün?"
//yarım kalan günlükEdebiyat
Kendimi çıkmazda değil, çıkmaz olarak görüyorum artık. Kaybolduğum yerden adım atmak istiyorum yola. En azından düzgün bir yolum olsun istiyorum. Adım attıkça mutluluğu, mutluluğu hissettikçe geçmişi geride bırakmak istiyorum.
Olmuyor...
Kendimi bir yangının ortasında gülerken görüyorum. Acı çektikçe içim tepki göstermeyi bırakıyor. Acıyı hissettikçe tüm duygularım beni terk ediyor. Zihnimde gerçekleşen intiharlar bile normal geliyor artık. Ama uzun zaman sonra ansızın bir düşünce beliriyor kafamda. Zihnimin yırtık yerlerinde sancı yapıyor biraz, kılım kıpırdamıyor. Çünkü artık kendimi anlamaya başlıyorum bu düşünce ile. Kendimi arafta değil, artık tam anlamıyla kendim olarak görüyorum. Ve uzun zaman sonra ilk defa ölümü diliyorum. Saniyeler geçtikçe gücüm tükeniyor. İnsanlara yalandan da olsa gülen ben, artık hiç bir şekilde muhattap olmuyorum.
Kendimi yangının ortasına atarken, sadece ölümü diliyorum'