Mel
@meliqee
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bu günlerde.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Fakat niçin bunları bu kadar ince düşündüğüm halde kendimi hadiselere uyduramıyordum? Niçin hayatta önüme çıkan her yeni yola adım atmaktan bu kadar çekiniyor, her yaklaşan insanı, bana fenalık etmeye geliyormuş gibi, endişe ile karşılıyordum? Bazen kendimi bir müddet unuttuğum, bir insanda kendime yakın taraflar bulduğum oluyordu. Fakat kafama, çıkmaz bir şekilde yerleşmiş olan o korkunç hüküm, derhal kendini gösteriyor, "Unutma, unutma, unutma ki, o sana daha yakındı... Buna rağmen böyle yaptı..." diye hakikate davet ediyordu. Herhangi bir kimsenin bana bir adıma kadar yaklaştığını görüp ümitlere düşsem, hemen kendimi topluyor, "Hayır, hayır, o bana daha çok yaklaşmıştı... Aramızda artık mesafe bile kalmamıştı... Fakat işte sonu...!" diyordum. İnanmamak, inanamamak... Bunun ne kadar korkunç olduğunu her gün, her an hissediyordum.
Sayfa 190
'küçüklüğüme
"Sevgili küçüklüğüm.. Ben senin büyüklüğün. Tanıdın mı?
Biliyorum, sana çok farklı geliyorum. Sana benziyorum ama pek sen gibi de değilim. Ben de sana bundan bahsetmek istiyorum aslında.. Önündeki yıllar boyunca o kadar şey yaşayacaksın ki.. Kabus diyeceksin, uyuyor olduğunu düşünecek ve uyanmak isteyeceksin. Uyanamayacaksın.. Sen o kadar değişeceksin ki.. Üzüleceksin, kırılacaksın, düşeceksin. Olmaz dediğin ne varsa olacak. Bu en kötüsü dediklerden de kötüsünü göreceksin. Hani ölmekten korkuyorsun ya, yaşarken ölmenin ne olduğunu öğreneceksin. Ölmenin kurtulmak olduğunu bile sanacaksın küçüğüm..
Yalnızlaşacaksın, çok yalnızlaşacaksın. İlk başta bundan rahatsız olacaksın, üzüleceksin, istemeyeceksin. Ama bir kabulleneceksin, sonra sevmeye başlayacaksın.. Öyle ki seni bundan kurtarmak isteyenlere bile kızacaksın.. Dışlanacaksın. Kimse seni istemeyecek bir süre sonra. Hani o arkadaşların var ya, onlar bile dönecek sana sırtını, hem de en çok ihtiyacın olduğu anında.. Üzülme miniğim, atlatacaksın onu da. İlk başta çok kızacaksın, zamanla geriye kırgınlığın kalacak. Ama o da geçecek, merak etme.
Hiç kabullenmeyeceksin bazı şeyleri. Mesela güçlü oluşunu.. Bak, ben bile zar zor kabullenmeye çalışıyorum şimdi.. Sen güçlüsün, ben güçlüyüm. Bak ben neleri atlattım, sen de atlatacaksın.. Ve ne var biliyor musun? Güçlü olmak, her şeye rağmen dimdik ve güçlü durmak değil, her şeye rağmen direnmeye devam etmektir. Biz dimdik kalanlar değil, en güçsüz halimizle bile direnmeye devam edenleriz. Biz seninle nelere direndik, nelere direneceğiz daha kim bilir..
Lütfen gücünü kaybetme, pes etme, olur mu? Biz küçücük bedenimizle büyük savaşlara çıkanlarız. Yorulacaksın, gücün tükenecek. Yorgunluktan konuşamadığın, çaresizlikten ağlayamadığın, nefessiz kalana kadar ağladığın, krizlerin