Bir Sabahattin Ali kitabını elbette olumsuz eleştirmeyeceğim.Bu adamın kitaplarında kendimi buluyorum.Sanki söylemek için kafamda tasarladığım şeyleri ya da zihnimin bir köşesinde saklı duran düşünceleri onun kitaplarında okuyorum.Dostoyevski'de de aşağı yukarı böyle şeyler hissediyorum fakat Sabahattin Ali işte..Aynı milletin insanı olduğumuz için o da bir Anadolu insanı olduğu için onu okurken daha farklı bir zevk alıyorum.
Kitapta tembelliğimizden,acizliğimizden yapamadığımız şeylerin bir türlü yoluna koyamadığımız hayatımızın sorumlusunu hep içimizdeki şeytana bağlayan bir karakter var.Fakat içimizde bir şeytan yok bu sadece bir kaçış yolu.İrademizi kullanmaya başlayıp davranışlarımızı uydurma bir şeytanın yönlendirmediğini anlayıp hayatımıza çeki düzen vermeliyiz.
Kitapta değinilmesi gereken çok nokta var,çıkarmamız gereken çok ders var ben çok genel değerlendirdim.
İyi okumalarr :)