Yarından endişem var. Bu yıllar sonra gelecek olan yarın değil. Bütün yarınlar. Sabah kalktığım yarınlar. Yatağa yattığımda endişeyle beklediğim hiç gelmeyecek gelirse de bok gibi geçeceğini düşündüğüm yarınlar.
Platon benim durumum için zamanında bir şey söylemiş: "İnsanlar yarından endişe ederken bugünü unuturlar, dolayısıyla ne bugünü ne de yarını yaşarlar. " diye.
İşte bende sanırsam biraz böyle yaşıyorum. Ve bu durum beni endişelendiriyor. Hadi bakalım nur topu gibi bir endişemiz daha oldu. Hayırlı olsun!