Bazen o mu bana geç kaldı yoksa ben mi ona geç kaldım, anlamıyorum. Sanki benden önce uğrayan kişi, ondaki tüm güzellikleri yok etmiş; bana bir enkaz bırakmış gibiydi.
"Hikayenin sonunda elmayı prenses yer ve ölür," dedi gözlerimin içine bakarak. "Senin bildiğin gibi prensin dudakları şifa taşımıyor ve zehirlenen prenses uyanmıyor."
"Belki de prensesi öldüren zehirli bir elma değildi," dedim ona bakmaya devam ederek. "Elmayı ondan almak için geç kalan prenstir asıl katil."