Menekşe Şentürk K
@meneksemm
Eşim, çocuklarım, kitaplarım...
instagram.com/tezahurkitap/pr...
Yazar
283 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir umut yolculuğu hikâyesiydi.
Tertemiz, saf kalpli, iyi ruhlu bir gencin zorlu hayatı, Bafra'dan İstanbul'a uzanan para kazanma yolculuğunun umuduyla başlıyor, sonrasında İstanbul'da var olma ve yaşamaya çalışma hayaliyle devam ediyor ancak kaderin itiraz kabul etmeyen yazgısıyla karmaşaya sürükleniyor...
Karakterimizin ismi var ancak Bafralı olarak anılıyor. Temiz kalpli bu gencecik insanın başına gelenler ise okuyanın merhametli yüreğinde şaşkın bir his bırakıyor...
Sıcacık, çaba dolu, umut dolu, ardında bıraktığı anasına minnet borcu olan gencin hikâyesine misafir olunsun isterim ben. Çünkü insan olan iyi olanı seçer, karakter de hep iyi olanı seçecek kadar 'insan' ...
Not: Yazar, baş karakterin konuşmalarını şivesiyle aktarmış, öyle başarılı ve hatasız ki, kitabın sonuna doğru kendinizi aynı şivenin dahilinde buluyorsunuz ;)
Reklam
Şizofreni...
Hastalığın adı var ancak tıpkı Alzheimer gibi beyni ele geçiren, çaresizlik kokan bir durumun ismi...
Genç Lori'nin gerçek hikayesinin olduğu bu kitabı okurken çok hırpalandım. Senelerce çaba harcanan ve sonunda arka kapakta belirtildiği üzere şifasına ulaşan yazarın yolculuğunda gerçekten okurken çok zorlandım. Çünkü onun çaresizliğini akıcı diliyle anlattığı bu kitapta kalbimde hissettim...
Aslında kendini biliyor ancak kendine müdahale eden yabancı seslerin altında maalesef eriyip gidiyor...
Mutlu bir ailenin ilk göz ağrısı bu kız, ailesi ve arkadaşlarıyla ve hatta doktorlarıyla verdiği 'kendi şizofreni' savaşını anlattığı kitaptı.
Kitapta kayboldum diyebilirim...
Savaşçı bir annenin #otizm'le mücadelesi vardı bu kitapta. Küçük oğlunun aniden gelişim geriliğine maruz kalmasıyla başladığı hikayesinin zamanla evrilen detaylarını okudum. Bu kitap kurgu bir hikayenin gizli sırlarını barındırmadığı için ve ben de otizmle savaşan bir anne olduğum için sevinçle şunu söyleyebilirim ki, mutlu sona sahip bir kitaptı ancak gelin görün ki her otizm savaşı bu kitaba kıyas olamayacak kadar farklı, her başarı hikayesi ile umutlanmayacak kadar özel olduğu için gerçekçi bakmakta fayda gördüm.
Yazar, yani savaşçı annemiz, tıpkı bizler gibi ani şok yaşayarak tanışıyor otizmle. Kabullenme sürecinde yaşadıklarından tutun da çare arayışındaki müthiş çaresizliğine kadar dem vurmuş anlatırken. Kızamık aşısının tehlikesini özellikle dile getirmiş, glutensiz beslenme ile bağırsak sorununa bağ kurmuş. Ve en önemlisi eğitim... Kreşlerin kabul etmediği çocuğu için zorbalanması, özel eğitimdeki para mücadelesi, doktorlar için çekilen krediler... Hepsinden bahsedip, bizlere tercüman olmuş... Olmuş ama sonunda şanslı olduğunu da kabullenmiş.
En azından 'ben başardım, herkes başarır' demek yerine kendi yavrusunun gelişimini dile getirmiş...
Keşke her hikaye böyle bitse...
Keşke her otizm savaşçısı yavrular aynı şekilde gelişim gösterebilse...
Süreç aynı başlasa da maalesef aynı devam etmeyen bu ucu bucağı karmaşık duruma keşke durumuna göre müdahale edilebilse...
Mehmet Rauf'un on yedi öyküsünden oluşan bu eserini önce el yazısıyla yazmaya niyetlenmiştim ancak daha ilk öykünün bitiminde okuma isteğim daha ağır bastı.
Eser, yazarın öykü türündeki son kitabıymış, bunun da etkisi oldu yazmaya ara vermem konusunda...
1K'da belirtmediğim ama çok önemsediğim bir hobim var uzun zamandır. Kalemini önemsediğim yazarları dolma kalem ve çeşitli renklerdeki mürekkepler eşliğinde el yazısı halinde yazmaya çalışıyorum, böylelikle bazı eserleri sindire sindire okumuş oluyorum... Ve bu hobimi de Instagram hesabımdan yönetiyorum;)
Esere gelince, görünüşte aşk hikayeleri barındırıyor izlenimi verse de araya serpiştirilmiş -aşktan bağımısız- hikayelerinde insani duyguları çok iyi yansıtmış. Özellikle kalbime dokunan üç öyküsünü yazacağım mesela. Fakat genel olarak kadın ve erkek ilişkilerinden dem vurmuş, birinde kadını yerdiyse diğerinde erkekten hıncını almış, çiğ süt emmişliği hakkıyla hikayeleştirmiş yazar...
Severek okudum...
25 yaşındaki Florence, bir sabah gözünü açtığında 72 yaşındaki Dora'nın bedeninde uyandığını fark eder.
Florence olarak oldukça zorlu hayat şartlarına sahipken Dora'nın sınırsız serveti karşında epeyce aklı karışır ancak bunun sebebi asla para değil, yaşadığı bu anormal olayı nasıl çözeceği ile ilgilidir. Çünkü o kendisinin Florence olduğundan adı gibi eminken Dora'nın bedeninde kendini çaresiz hisseder.
Dora'nın bedeninde ağır ve uzun süren bir komadan uyanmıştır. Etrafında özel hizmetlisi, özel doktoru, özel danışmanı, kendine özel papaza kadar insan vardır ancak hiçbiri ona güven vermez.
Bir gün yaşı 72 görünse de bilek kuvvetinin halen 25lerinde olduğunu fark eder ve bu olayı çözmeye başlar... Sonunda ne olur? İşte o romanda gizli;))
Paranormal görünümlü başlayıp gerçeğe uyan bir sonuçla son bulan bir romandı. Ben zaman sıçraması beklerken hayallerim kitabın sonunda şimdiki ve gerçek zamana çakıldı ;) ama güzeldi. Genellikle diyaloglardan oluştuğu için sıkılmadan ve merakla okudum.
Reklam