Mensagem
@mensagem
Benim harflerimi hangi rüzgârda savurdular Şems?
Puedo oír los latidos de tu corazón.
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2020 363. kitabı
·29 günde okudu
·Okunma: 31 Temmuz 2020 23:14
Cümlelerin altını çize çize okuyan bir okur olarak o kadar çok cümlenin altını çizdim ki. Kitap bitmiş olmasına rağmen sık sık bu cümleleri yeniden okuyorum. Unutmak istemediğim anılarım gibi.
Bir alıntı yapayım içimde yer eden.
"Hayat bana değiyor, ama senin içinden geçiyor."
Ben Ayfer Tunç ile çok geç tanışan bir okur olarak arayı kapatmaya çalışıyorum. Bütün kitaplarını tek tek okumaya başladım.
Mutlaka okuyun derim.
Reklam
Fırında pişen vanilyalı kurabiyenin tüm evi kaplaması gibi yüreğinize sıcaklık ve mutluluk getiren bir kitap Gümüş Tilki. Kış mevsimine aşık bir tilkinin yüreğindeki kışa, baharın gelmesinin öyküsünü anlatıyor bize yazar. Gümüş Tilki'nin evi gibi kalbi de ıssız ve boştur. Bahar geldiğinde gitme vaktinin geldiğini anlayan tilki boş kalbini yanına alıp kesintisiz kış mevsiminin yaşandığı karla kaplı coğrafyalara gider. Yalnız, soğuk ve maviye teslim eder kendini. Günlerden bir gün sessiz bir avcı ile göz göze gelir. Kaçmaya çalır ama avcının kurşunundan kaçamaz. Vurulur. Bir mağaraya sığınır ve buzullarda yaşayan canlılar tarafından tedavi edilir. Tam bir yıl uyur. Uyanır ve evine dönme vakti gelir. Evinde onu bir sürpriz beklemektedir. Sıcak, vanilya kokulu, sevginin dört bir tarafı kuşattığı ve içinde Kızıl Tilki'nin olduğu bir sürpriz.
Kalbinizi sımsıcak edecek bir hikaye. Kitapta en çok duyguların naif benzetmelerle anlatımını sevdim. Bir örnek vermek istiyorum. " Kızıl Tilki'nin yüzüne baktığında, bir manolya çiçeği açmış Gümüş Tilki'nin kalbinde." Ben çok sevdim.
Şiir gibi bir kitaptan bahsedeceğim sizlere… Sevgi yüklü ve sevgiyi size sözcükleriyle armağan eden bir kitap... Ali, çölün sınırında yaşayan Ali… Geceleri küçük kerpiç evlerinin damından yıldızlı gökyüzünün sonsuzluğunu izleyen ve mutlu olan Ali… Büyük büyükannesi yaşlı ve yürümekte zorlanıyor. Ali merakla soruyor. “Söylesene büyük büyükanne, tüm hayallerini gerçekleştirdin mi?” İç geçiriyor büyük büyükanne ve gerçekleştiremediği tek hayalini söylüyor. “Denizi göremedim.” Ali de cevap karşısında iç geçiriyor. Sabah şafak sökerken büyük büyükannesine “Gidiyorum. Sana denizi getireceğim.” diyor Ali. Kadın şaşırıyor. Ali kararlı. Ali, elinde bir kova, sırtında azığı ve su dolu çantasıyla yola koyuluyor. Büyük büyükannesinin hayalini gerçekleştirmek isteğiyle denize gidiyor.
Bundan sonrasını mutlaka kitaptan okuyun. Umut dolu, naif ve naif olduğu kadar da insanın kalbinin derinliklerinde hissedilen bir öykü... Kuşakları birbirine bağlayan sevgi… Hep olması ve hep hissedilmesi gereken bir duyguya hizmet ediyor kitap. Benim gönlümün en derini sızladı ve dilime “Offf! Ne güzel bir kitapmış.” sözcükleri dizildi. Ben edinin ve bu naifliği yaşayın derim. Fransız yazarın ve İspanyol illüstratörün bu naif kitabıyla tanışın.
Tanıtıma geçmeden önce kitabın aldığı ödülleri yazmak istiyorum sizlere.
1963 Caldecott Onur Kitabı
1963 New York Times Yılın En İyi Resimli Kitabı
1963 ALA Dikkate Değer Kitap
2012 Scholastic Parent&Child Çocuklar İçin En Harika 100 Kitap Seçkisi
Renkleri kırmızı olan minik balıklar sürüsünün içinde rengi siyah olan kardeşlerinden daha hızlı yüzen siyah bir balık varmış. Adı mı? Yüzyüz. Günlerden bir gün aç bir ton balığı ağzını kocaman açmış ve tüm kırmızı balıkları mideye indirmiş. Hızlı yüzebildiği için bir tek Yüzyüz ondan kaçabilmiş. Yüzyüz korkmuş ve kardeşlerini kaybettiği için çok üzülmüş. İşin kötüsü artık bir de yalnızmış. Peki Yüzyüz kendini bu yalnızlığa ve üzüntüye teslim etmiş mi? Elbette hayır. Oradan oraya yüzerken denizin güzelliklerine tanık olmuş. Sonra karanlığın içine gizlenen minik kırmıız balıklarla karşılaşmış. Bu balıklar büyük balığın onları yutmasından korktukları için saklanıyorlarmış. Peki sonra ne mi olmuş? Bu ödüllü kitabı edinelim derim.
Bir olmak üzerine yazılmış cesur bir küçük balığın cesaretiyle neler yapılabileceğini anlatan çok güzel bir hikaye. Çizimleri de oldukça sıradışı. Renklerin birbirlerine geçişlerini beğendiğimi eklemek istiyorum.
Çocukların öldürülmesini televizyondan izlediğimiz bir çağda yaşıyoruz. Kurşunlanan, füzelerin hedefi olan, kıyıya vuran, biyolojik silahlarla ölen çocukları izliyoruz. İçimiz gidiyor. Yatağında yatan çocuğumuzun yüzüne bakmaya utanıyoruz. Büyük olmanın sorumluluğunu yerine getiremediğimiz için utanıyoruz. Kim ne derse desin kötüyüz. Kısaca içimdekileri aktardıktan sonra her çocuğun kitaplığında olması gereken bir kitaptan bahsetmek istiyorum.
Yaş grubu olarak dört desek bile bence daha büyük çocuklar içinde alınmalı ve okutulmalıdır. Kitapta Çocuk Hakları Anlaşması’nın maddeleri yer almaktadır. Çocukların hakları çok anlamlı çizimlerle, kısa ve net cümlelerle çocuklara sunulmuştur.
Kitaptan en etkilendiğim cümleleri aktarmak istiyorum. “Kız da olsam erkek de olsam aynı haklara, eşitliğe sahibim. Kızlarla erkekler aynı ailedir, aynı şarkıdır.” Bu alıntı da savaşlarda hayatını kaybeden tüm masum çocuklara gelsin. “Kurşun yağmurlarını ve savaşları hiç bilmemeye hakkım var.” Sevgili dostlar edinmeniz gereken bu kitabın yazarı hakkında da bir bilgi vermek istiyorum.
Yazarın ilk kitabı 1982 yılında “La Farandole” yayınevi tarafından yayınlanmış. Daha sonra çeşitli yayınevlerinden 50’ye yakın kitabı çıktıktan sonra Alain Serres 1996 yılında çocuklara yönelik, “dünyayı hayal etmelerine ve sorgulamalarına yardım edecek kitaplar” yayımlamak üzere Rue du Monde yayınevini kurmuş.
Reklam