Şehrime gel sevgilim,
Yarın çık gel.
Bırak her şeyi,
Bir bekleyenim var de, gel.
Gel ki,
Bu şehir adımlarınla anlamlansın.
Gel ki,
Bu şehir nefretim olmaktan çıksın.
Gel ki,
Nefes alayım.
Gel..
Aşksız ve paramparçaydı yaşam.
Bir inancın yüceliğinde buldum seni,
Bir kavganın güzelliğinde sevdim.
Bitmedi daha sürüyor o kavga,
ve sürecek.
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları,
Aşk ile sevmek bir güzelliği,
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
İşte yüzünde badem çiçekleri,
Saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
Sen misin seni sevdiğim o kavga,
Sen o kavganın güzelliği misin yoksa.
Bir inancın yüceliğinde buldum seni!
Bir kavganın güzelliğinde sevdim.
Bin kez budadılar körpe dallarımızı,
Bin kez kırdılar.
Yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz!
Bin kez korkuya boğdular zamanı,
Bin kez ölümlediler.
Yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
Bitmedi daha sürüyor o kavga,
ve sürecek.
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri,
Suyun ayakları olmuştur ayaklarımız!
Ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
Düşlerin sonsuza koştuğu yerde
Sabrın çiçeklerini açtığı yerde
Asla kapanmaz yaşanan defter
Çünkü tarihin en güzel yerinde
Son sözü hep direnenler söyler