Savaşın acılarını en çok yaşayan çocuklarken, savaş esnasında Çanakkale'deki çocukların tanıklıklarıyla yaşanılanları anlatmayı hiç düşünmedik, çünkü biz çocukları seven ama çocukluğu sevmeyen bir toplumuz. Bunun en önemli kanıtı da gündelik hayatta büyüklerin birbirini kırmak ve aşağılamak amacıyla söyledikleri şu sözlerdir:
"Bana masal anlatma.... Çocukluk yapma.... O dediğin çocuk oyuncağı..."
Bir gün Cengiz Han eşini yanına alarak sarayına tüm hanlarını toplamış ve herkese seslenmiş: 'Ben Hanlar Hanı Cengiz Han hepinizin hanıyım der ve eşini göstererek ekler : Bu da benim Han'ım.' Hanım sözcüğü buradan gelmiştir.
Hepimizin unuttuğu birşeyler vardır bunca vaveyla içinde. Unuttuğumuz aslında kendimizdir, kendimizi unuturuz bu acımasız hayatın vaveylası içinde. Dışdünyadaki gaileleri bahane ederek aslında hep kendimizden kaçarız ve ceza olarak da sonunda kendimizi kaybederiz.