İşte bunun için hastalığı asla afetmeyeceğim, diye terar edip duruyorum içimden, onu asla afetmeyeceğim. Bir insanın canını onu aşağılamadan da alabilrsin.
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendi sinden mi? O denli yok ki, her boşluğu yokluğuyla dolduruyor.