Mrv
@meraskov
Not defteri
Şu anda okuduğu kitap
Kendilerini ölmeden ceset olarak algılayanlar intiharlarını başkalarının bir vasiyeti gerçekleştireceği gibi gerçekleştirir. Ölüm yaşarken vardır, olmuştur cesedi yakarak ortadan kaldırmak gerekir.
Reklam
Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu, hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayrı yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Niye izin vermiyorsun yoluna kus konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş
niye kimseler izin vermez yollarına
kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki
kuş koysunlar yoluna"
bir çocuk demiş.
Kızıl yapraklar hep bir olup dönüyorlar bir yerlerde, boğazımıza birer düğüm yerleştirmek için,
sonra uzaktan uzağa hep bu düğümleri bilmemiz, bildirmemiz, yaşatmamız öldürmemiz için.
Konuklarız yani yeryüzünde gökyüzünde verilmiş yaşam payında.
Bu bahçede ölüm! Ağaçlar dolanır boğazımıza ve ürkünç kuşlar kuyumlarımızı çalarlar gerdanımızdan.
Belki de sonsuza dek hoş görünmeye çalışanların nefreti daha derindir.
Üzerimden trenler, kamyonlar, tırlar ve tüm araçlar geciyor sana doğru yürürken bu sonsuz evcilik oyununda.
Reklam