Mercan Seçgin
@mercan_secgin
Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek.
Coğrafya Öğretmeni
Süleyman Demirel Üniversitesi
Denizli
38 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
O mahvolmuş bir adamdı.
İlya İlyiç namıdiğer Oblomov,
Gorohova caddesi'ndeki evinde yatağından çıkmıyor, üstü tozlanmış kitaplarını hiç okumuyordu. Miskinlik ve uyuşukluğunu türlü bahanelerle destekleyerek yaşamaktan korkuyordu.
İlk başlarda İlya İlyiç'in oblomovluğu sizi de sarıyor sanki. Kitap tıpkı onun okumak için açıp da üstü tozlanan hatta küflenen kitaplarına dönüşüveriyor. Ta ki Oblomov'un rüyasına gelene kadar. O zaman anlıyorsunuz ki İlya oblomovluğu ailesinden öğrenmiş. Etrafı keşfetmesi gereken yaşlarında buna izin verilmemiş. En yakın dostu Ştolts ise ona nazaran keşfederek korkmadan yaşamayı öğrenmiş.
Oblomov ki bütün varlığıyla Ştolts'a karşı bir isyandı! Artık anlamaya başlıyoruz ki karşıtlık bir sevgi yaratmıyorsa bile ona hiç de engel olmuyor.(sayfa 201)
Peki Olga ve İlya arasındaki aşk ve bağ Olga'nın yaşama sevincine, İlya'nın uyuşukluğuna rağmen sürecek mi? Yoksa sevgiye rağmen karşıtlıklarına mı yenilecekler?
Oblomov'un başına neler gelecek?
Yaşamı ertelemeyi, ertelemek için güzel bir hikayeydi. Keyifli okumalar dilerim.
Reklam
Anlamıştı ki aşk, geniş, inkâr edilemez bir iyilik ve doğruluk kaynağı olduğu kadar, aşırılık ya da yanlış anlama halinde çirkinliklerin, sahteliklerin de kaynağıdır. İyi tarafı hangisi, kötü tarafı hangisi idi? İki taraf birbirinden nerede ayrılıyordu?
Kim için yaşayabilirim, hangi gaye için? Neyi arayacağım? Ne için savaşacağım? Neyin rüyasını göreceğim? Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı.
Yaşamanın güç olacağı, bazı insanların dertten, kaygıdan bunalacağı, ömürlerinin bitmez tükenmez çalışmalar içinde geçeceği hatırlarına bile gelmezdi.
Reklam