Hanımefendininbiri

Bugünlerde kendimle baş başayım. Sanki küçük çocuk küsercesine. Kenara çekilmişim adeta sessiz çığlıklar içinde. Belki yüreğim duymaz sessiz çığlıkları. Geçmişin sesi hiç susmadı ki! Nereye gitsem peşimdeler. Ölümün gelişini mi hissettiler bilmiyorum. Biletim hazır son vagonun gelmesini bekliyorum. ~Hanımefendininbiri
İnsan ve Duygular
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Haykırış
İçimiz tıpkı terk edilmiş metruk evler gibi. Tanıyanda çıkmaz öylece bekleriz. Bazen sessizliğe bürünür yüreğimiz, Biri taş atsa da bu sessizlik bozulsa. Belki yüreğim konuşur kırgın olsa dahi. Hem İnsan en çok sevdiğine kırılırmış, Hoş ben kendime kızıyorum ? Bu kadar vefasızlığa yüreğim neden soğumuyor. ~Hanımefendininbiri
Şiir
Kim bilir!
“Bazı sessizlikler, en gürültülü haykırışlardan daha çok şey anlatır.”
İnsan ve Duygular
İnsana imtihan olarak özlemek yeter. Bir şehri, bir sesi, bir nefesi… |Cahit Zarifoğlu
İnsan sevmeli: Bâzen bir insanı, Yahut bir ağacı, Ya da kanadı kırık bir kuşu.. Zaten sevmezse insan, İnsan mı olur? |Cahit Zarifoğlu
İnsan ve Duygular