Mevlana’nın dediği gibi “Kibir, kendisinden habersiz, kendini bilmeyen insanın durumudur… Tıpkı güneşten haberi olmayan buzun, kendini bir şey zannetmesi gibi…”
Nasreddin Hoca’ya sorarlar bir gün;
“Hocam evliya mısınız siz?”
“Evet” der hoca ve ekler; “İnanmıyorsanız şu karşıda ki ağacı çağırayım da gelsin buraya…”
Herkes pür dikkat merak içinde hocayı izler…
Hoca üç kere “Buraya gel” diye çağırır ağacı ama nafile tabi…
“Gelmedi hocam” der kalabalık…
Hoca hiç istifini bozmadan cevap verir; “o gelmez ise ben giderim, evliyada kibir olmaz…”