"Güneşli günde de gidilmez," dedi, tanıdık bir şarkıdaki gibi. Kollarını belime dolamış, başını karnıma yaslamıştı bu sefer. Ensesindeki elimi saçlarının arasına daldırırken "Aslında hiç gidilmez," diye fısıldadı.
Gidilir sevgilim, diyemedim. Yalnızca senden gidilmez.
Sen hep gidersin. Ben şu birkaç haftadan bunu öğrendim. Ada atlar, Varis atlar. Ama Varis kalır, Ada gider.
Senin bana, benim sana baktığım gibi bakman için daha kırk fırın ekmek yemen lazım.
En sevdiğim çiçek... Bana sormamıştın, Milaslardayken... Sen orkide demiştin ama bana sormamıştın.
Açelya.
"Tarih tekerrür edecek demiştim. 22 Aralık 2006'da kaybettim, 22 Aralık 2018'de bir daha kaybettim. Kaybetmelere doyamadığım sevgilim... Bana gel ve bir daha gitme, olur mu?"