Merida

Merida
@merida_ll
7/10
·200 syf.··
2023 15. kitabı
·
26 saatte okudu
·
Okunma: 06 Mayıs 2023 12:22
‘’Kahveyi soğumadan önce iç.’’ Sevgili Esin Elif ’ın önerdiği kitaplardan bir tanesiydi. Dört bölümden oluşuyor ve hayalimde her bölümü kahve eşliğinde okumak vardı. Fakat sadece son bölümde bunu yapabildim. Kendi hevesimi kendim kırdığım için biraz üzgünüm. Funiculi Funicula’nın özel bir sandalyesine oturup geçmişe gitmek mümkün. Yalnızca kahveniz soğuyana kadar orada kalabilirsiniz ve soğumadan önce bitirmeniz gerekiyor. Bu fantastik fikri çok sevdim. Her ne kadar ünlenmiş olsa da zamanla insanların ilgisinin azalmış olmasını ise çok inandırıcı bulamadım. Geçmişe gitme fırsatını -belki de macera demeliyim- kim kaçırmak ister ki? Dört bölümün her birinde zaman yolculuğu yapan kişinin hayatındaki zor anlara ve duygularına şahit oluyoruz. Hepsinde aslında şu anı değiştiremeyecekleri için umutsuz gibi gözükseler de aslında bakış açıları, düşünce tarzlarında değişiklikler oluyor ve sonrasında şu ana döndüklerinde eski kendileri olmuyorlar. Olan şeyleri değiştiremeseler bile geleceklerinde gidecekleri yollar hayata nasıl baktıklarıyla çok farklı yönlere evrilebilir. Bu aslında yaratacakları en büyük değişim olacaktır. Anlatımı sade ve okuması kolay bir kitaptı. Yavaş okuyan bir okur olarak hızlı bir şekilde bitirebildim. Az karakter olması hepsini tanıma olanağı sağladı ve karakterlerin hepsini de sevdim. Ayrıca kahve kokusunu alamasam bile kahve ile ilgili herhangi bir şey okumak beni mutlu ediyor. Normalde dizi/film mi yoksa kitabı mı deseler kitap derdim ama ilk defa bir kitabı izlemeyi bu kadar istedim. Slice of life tarzında mini bir dizisi olsa harika olmaz mıydı? Okuduğum o duyguları oyuncuların yüzlerinde izlemeyi çok isterdim.
Kahve Soğumadan ÖnceToshikazu Kawaguchi · Epsilon Yayınevi · 202110bin okunma
Reklam

Merida

, bir kitap okudu
7/10
·200 syf.··
26 saatte okudu
·
Okunma: 06 Mayıs 2023 12:22
·
2023 15. kitabı
Toshikazu Kawaguchi
7.7/10 · 10bin okunma
Duyguları arasında kaybolan Hirai uzun süren sessizliğin ardından iki kelime söylemeyi başardı. "Teşekkür ederim." Bu cümlenin tüm duygularını içerip içermediğini ya da nasıl hissettiğini anlatıp anlatmadığını bilmiyordu. Ama o anda her şeyi bu iki kelimeye sığdırmıştı.
Eğer böyle devam ederse ne geçmişte ne de şimdide olacağım; bir tutam buğu içinde kaybolacağım.