MERVE AYHAN LİNOMEN
@merilist
sinoptikgezginokur
Tarih,Arkeoloji ve Sosyoloji Lisans
Gezgin ve Okur / Yaşam Koçu
SOSYOLOG
ÜNİVERSİTE
İSTANBUL
ALTINDAĞ, 15 Nisan 1989
188 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Kimsesizler Coğrafyası
Hangisi daha acı kimsesizlik mi yoksa kimsesizliğinin sömürülmesi mi ?
Hayat bazen hiçbir şey beklemeden önümüze serer herşeyi ama biz tatmin olmayız.
Başımızı sokacak bir ev,yiyecek aşımız, bizi koruyup kollayacak ailemiz ,eşimiz dostumuz hesap vermeden yaşadığımız normal bir hayat...
Peki ya bunların hayaliyle yaşayan ve canı pahasına dişiyle tırnağıyla kazıyarak buna ulaşmaya çalışan insanlara neden hep aynı bakış açısıyla bakıyoruz ve neden sadece acımak ile kalıyoruz.
İşte baş kahramanımız "Ali"
Eğer deprem olmasaydı kuzeni Ferit'i bulmak için o depremin olduğu yere gitmeseydi ve o hengamede onunlq arkadaş olmasaydı bizim ondan hiç haberimiz dahi olmayacaktı.
Ne savaşta kaybettiği ailesinden,ne hayatta kalmak için verdiği mücadeleden ne ordan oraya sürgün edildiği mülteci kamplarından ne de ilk ve son aşkı ile yeniden kurduğu ailesinden ve o ailesinin o depremde göçük altında kaldığından haberimiz olmayacaktı.
Saatlerce o göçüğün başında yeni kader arkadaşı edinmiş ve hayat hikayesini anlatarak bekleyen Ali...
Yazarın ele aldığı 6 şubat 2023 depremi birçok şehrin yok olduğu felaketin resmi içimizin ezildiği elimizden bir şeyin gelmediği çaresizliğin adı...
Kitabın sayfalarını çevirdikçe gözlerim bugulandı içim acıya acıya dudaklarımı ısıra ısıra okudum yazılanları, gerçeklik payı bulunan bu kurgu eser kalbimin paramparça olmasına yetti ve arttı bile kitap bitti ama bende bittim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dedeye yol göründü
Bir kitabı okumaya başladığımda öncelikle bundan ne ders alacağım diye okumaya başlıyorum. Bu da beni önyargılardan uzak tutuyor.
Okuduğum bu kitapta da yalnızlığın ağırlığını bir kez daha omuzlarımda hissettim.
Yaşlı bir dede ailesi tarafından dışlanmış, eşi tarafından hiç sevilmemiş, kendi evlatları tarafından hor görülmüş.
bir nevi yalnızlığa tamamen itilmiş.
Evinde ailesinde göremediği sevgiyi saygıyı, düğün davetlerinde cenazelerde arar olmuş.
ne fark eder ki kendine kaçıp sığınacak bir yer bulmuş sonuçta...
Ama ne kadar kalabalıkların içerisinde de olsa o sevgi eksikliğini yalnızlığını hiçbir zaman dindirememiş.
Bu kitap beni şu şekilde düşünmeye itti. Peki ya biz kalabalıkların arasında ne kadar yalnızız? ya da yalnızlıkların içerisinde ne kadar kalabalığız gerçekten hak ettiğimiz değeri görüyor muyuz? gerçekten sayılıp seviliyor muyuz?
Bana asıl ağır gelen ise şu oldu kalabalıkların ortasında görünür olmak kolay, peki en yakınında olan insan tarafından fark edilmemek nasıl bir şey... işte insanı içten içe çürüten en berbat duygulardan biri bu olabilir.
Ben bu dedeyi okurken kendi hayatımda da düşündüm hepimizin zaman zaman böyle hissettiği anlar yok mu? kalabalıkların içerisinde görünmez olduğumuz kendi içimizde bir sessizliği taşıdığımız zamanlar...
ve bazen de fark etmeden yanımızdaki insanları yalnızlığa ittiğimiz anlar.
Yazarın verdiği mesaj o okadar güzel ki o kadar bizden ve o kadar gerçek ki.
Okumaktan ve kendimi sorgulamaktan keyif aldığım bir eser oldu.
YAKUP'UN TÜNELLERI
Bazı kelimelerin ve başkaldırışların kimseye rızası yoktur eyvallahı yoktur.
Cesurdur yeniden doğar her zaman ne kadar acı ve hüznün içinden geçse de özgürlüğünden asla vazgeçmez...
Kitabı okurken @mehtapaltan kalemine resmen vuruldum sayılı kelimelerle sayfalar dolusu şey anlatmak!
Sade ama yaşanmışlıkların derinlik kattığı satırlar inanılmaz izler bırakmakta.
Özellikler şu satır altını çizip kendime hatırlattığım cümlelerden oldu.
"Karanlıkta yürürken aydınlığa değil kendime yaklaştım"
SIFIRDAN ZIRVEYE
Hayat bazen bizi en karanlık anlarla sınar. İşte tam da o anlarda ya pes ederiz ya da yeniden doğarız. Zeki Sincar’ın Sıfırdan Zirveye kitabı, sıfır noktasından başlayan bir yolculuğun azim, sabır ve umutla zirveye taşınabileceğini gösteriyor.
Sayfalar ilerledikçe sadece bir hayat hikâyesi değil, aynı zamanda “yeniden başlamanın mümkün olduğunu” hatırlatan bir içsel yolculuk okuyorsunuz.
Her satırı insana “Ben de başarabilirim” duygusu veriyor.
Belki de senin zirven, düştüğün yerden kalkmaya karar verdiğin anda başlıyordur…
Yazarın alıntılar paylaşarak ünlü insanların hayatlarını anlatması ve onlar üzerinden de başarı hikayeleri anlatması çok güzel olmuş.
Onlar yapabiliyorsa bende yaparım hissi uyandırıyor.
İnsan Ötesi
İnsanı tehdit eden şey makineler değil, insanın kendini unutmasıdır.”
Hayati Yolcu’nun İnsan Ötesi kitabı, bizi 2050 yılına götürüyor: Yapay zekâların, süper bilgisayarların ve biyoteknolojinin insanı aşmaya başladığı bir çağ…
Peki, bu noktada “insan” kalabilmek mümkün mü?
Roman boyunca şunu sorguluyorsunuz:
“Teknoloji bedenimizi dönüştürebilir, ama ya ruhumuzu?”
Atlas’ın yaşadığı dönüşüm, bir yandan güç verirken, bir yandan da şu soruyu zihnimize kazıyor:
“Gerçek ilerleme, makinelerle mi olacak, yoksa içimizdeki insanı yeniden keşfetmekle mi?”
Bu kitap, geleceğe dair bir distopyadan çok, insanlığın anlam arayışını yeniden hatırlatan felsefi bir yolculuk.