Merry
@merry_4
Kurallar mı, Seçimler mi?Edebiyat
Kitabı çok beğendim.Suçlunun dilinden yazılması, bizi doğrudan o canavarla empati kurma tuzağına düşürüyor. Bir suçluya dışarıdan nefret etmek çok kolayken, onun zihninin içine girince doğruyla yanlışı ayırt edemez hale geliyoruz. Kitap bize adaleti dışarıdan izleyen bir gözlemci olmayı değil, suçun ve cezanın o kirli, gri dünyasında bizzat kaybolmayı katıyor.
Otomatik Portakal, siyah ve beyazın olmadığı tamamen gri bir romandır. Alex gibi bir canavarın kendiliğinden "normalleşmesi" bizi biraz rahatlatsa da, sistemin ve zamanın en vahşi en özgür ruhları bile eninde sonunda öğütüp sıradanlaştırdığını görmek içimizi burkar. Burgess, her birimizin içinde bir parça kurmalı portakal olduğunu ve bizi asıl insan yapan şeyin kurallar değil, kendi irademizle yaptığımız seçimler olduğunu yüzümüze vurarak bitirir hikayesini.