yağmuR ☆
@mershy
les yeux de la mort
Hogwarts
97 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bakın, bu kitabı herkes beğenmeyebilir sonuna kadar hak veririm. Ama bana kalsa müthiş bir kitap. Tek bir yerinde sıkılmadım. (bu kadar uzun sürmesinin sebebi bu aralar asla kitap okuyamamam, ama geçti!!)
Okurken herhangi bir paragrafın başında başrolümüzün suçlu olduğu bariz fakat kendisi bir şekilde manipüle ederek haklı olduğuna ikna ediyor. Şüphesiz şu ana kadar okuduğum ve kurgusu en farklı kitap buydu. Kitabın bazı yerlerinde, “tamam anladık, lafı bu kadar uzatmaya gerek yok” gibi tepkiler versem de harika bir kurguydu. Ortalarda sıkılırım gibi düşünmüştüm ama aktı gitti resmen. Ayrıca son 50 sayfa kitabı elimden bırakamadım. Ters köşe demek pek doğru olmaz ama yaşanan olay gerçekten şaşırtıcı ve güzeldi.
Farklı kitaplara açığım, hep aynı konuyu okumak sıkıcı gelmez diyorsanız alın okuyun. Hep aynı konudan kastettiğim de full yazarlık üstüne. İlgi alanım olduğu için zerre sıkılmadım ben.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Babam boş zamanlarında gitar çalardı; o beni anlıyordu. Bir müzisyenin duyulmaya ihtiyacı vardır, bir yazarın da okunmaya. İnsanların yüreğine dokunmak istiyorum ben. Kitaplarım dünyanın dört bir yanındaki kitapçılarda satsın istiyorum. Annemle Rory gibi olmaya, beni hayatımın bir sayfasından ötekine taşıyan büyük projeler ve beklentiler olmadan kendi içine kapalı küçük bir hayat yaşamaya dayanamam. Dünya nefesini tutup bir sonraki sözümü duymayı beklesin istiyorum. Kelimelerimin sonsuza kalmasını istiyorum. Ebedi ve ezeli olmak istiyorum; öldüğümde arkamda dağ gibi bir sayfa yığını bırakayım ve hepsi şöyle desin avaz avaz: Juniper Song buradaydı ve bize aklındakileri anlattı.
Yazmak gerçek sihre en yakın şey. Yazmak hiçlikten bir şey yaratmak, başka diyarlara kapılar açmak demek. Yazmak gerçek dünya canınızı fazla acıttığında kendi dünyanızı şekillendirme gücü verir insana. Yazmayı bırakırsam ölürüm. Kitapçıda kitapların sırtlarına özlemle dokunmadan, bu kitapların raflara gelene kadar geçtikleri uzun editöryel süreci merak etmeden ve kendi deneyimlerimi yad etmeden dolaşamam bir daha. Ve Emmy Cho gibi birinin kitap anlaşması yaptığını her duyduğumda, genç, geleceği parlak bir yazarın benim yaşamam gereken hayatı yaşadığı kulağıma her çalındığında, kıskançlıktan çatlayarak geçiririm hayatımın kalanını.
Yazmak çocukluğumdan beri kimliğimin temelini oluşturdu.
Babam öldükten, annem kendi içine çekildikten, Rory kendine bensiz bir hayat kurmaya karar verdikten sonra yazmak bana yaşamak için sebep verdi. Her ne kadar beni mutsuzluktan süründürse de, yaşadığım müddetçe bu sihre tutunacağım.