Karlar yağmaya başladı ve mezarın üzeri bembeyaz bir renge boyanana kadar orada durmaya devam ettiler. Ardından her sene 9 Aralık ve 26 Ocak tarihlerinde o mezarların başında buluştular. Nida ise Eftalya Bahçesi'nden hiç vazgeçmedi ve her çiçeği yaşatmaya devam etti.
Özgürlük, kendi kalbini bir başkasının ellerine verdiğinde mahkûmiyete dönüşürdü ve gerçek ölüm o zaman gerçekleşirdi; Eftalya Atalar ve Tugay Demir Çeviker bile bile birbirlerine mahkûm olmuşlar ve aşk onları hem güzelliklerle yaşatmış hem de öldürmüştü. Bazıları aşk için yaşardı, bazıları aşk için ölürdü; onlar ise bu ikisini de gerçekleştirmişti.
Eftalya Atalar ve Tugay Demir Çeviker artık sonsuza kadar birlikte ve özgürlerdi.