Şair bir çömlekçi gibidir. Sıradan materyali alır, onu elekten geçirir, çakıllarını ayırır ve aklındaki şekli materyale uygular. Kendisini her zaman var olan şey ile yapmak istediği şey arasında bulur. Onun bünyesinde beklenen ve beklenmedik şeyler aynı anda harekete ve tepkimeye geçer. Bu içindeki tanrısallıktır.