Mertcan
@mertcankoseoglu
Nereye gideceğini bilmiyorsan, hangi yoldan gittiğinin bir önemi yok.
İnce ifadelerin derinliklerini görmek her zaman kadınların işiydi.
Sayfa 75
Şelaleden uzaklaşırcasına sıraladı adımlarını, neredeyse koşacaktı, çünkü bilmiyordu, o şelalenin hayatın kaynağı olduğunu, herkesin kendi şelalesiyle tanışmasının bir zamanı olduğunu, en güçlü önyargılarımız olan şeyin bizi o şelaleye iten en güçlü kuvvete dönüştüğünü bilmiyordu, hayatın bizi o şelaleye götürmek için tasarlandığını bilmiyordu, kendi şelalesinden atlamamış birisinin aslında hiç yaşamamış olacağını bilmiyordu. Öğrenmesinin zamanı gelmişti.
İnsan zihninin şelalesinden kaçabilir miydi?.
Sayfa 51
İnsan ne yaptığını ve neden yaptığını bilmediğinde hayatın akıntısına kapılırdı ve her akıntının sonunda mutlaka bir şelale vardı.
Sayfa 45