Romanın “Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat” olan adı “Talat ve Fitnat’ın Aşkı” anlamına gelmektedir. 1872’de Şemsettin Sami tarafından yazılmış olan roman, edebiyatımızdaki ilk romandır. Eserde romantik unsurlar dikkat çekicidir. Eser roman tekniği açısından zayıftır, dili ise zamanına göre sadedir. Şemseddin Sami’nin roman alanındaki tek eseri olan yapıt, Türk edebiyatının ilk romanı kabul edilir. Eskiden töre ve kültürün neye mâl olduğunu ve o dönemdeki kadınlara olan bakış açımız gözler önüne serilmiş.
"Kitaplar bir halta yaramaz. İnsanın birine ihtiyacı vardır, birine yakın olmak ister." İnler gibi devam etti. "Kimsesi yoksa delirir insan. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında biri olsun. İnanın bana, insan fazla yalnız kaldımı, hastalanır."