“Tarih dediğin şey yalnızca kazananların yazdığı bir masaldır, Mahir," diye mırıldandı Ruşen Efendi.
İnsan elleriyle bir şeyi şekillendirdiğinde, ona ruh üfler derler. Eskiler bunu iyi bilirdi.
Bugün kuzeydoğu dikilitaşındaki H biçimli semboller üzerinde uzun süre durdum. Resmi kayıtlarda "soyut işaret" diye geçiyor. Oysa bu sembollerin aynı formunun Orta Asya kozmolojisinde, Sümer metinlerinde ve hatta bazı And kültürlerinde de belirdiğini biliyoruz. Nasıl olur da birbirini hiç görmemiş halklar aynı işareti taşlara kazır? Bu, ortak bir öğretinin, kaybolmuş bir "ilk bilgeliğin" izi olabilir.
Herkes Göbeklitepe’yi sadece "dünyanın en eski tapınağı" diye anlatıp geçiyor ama bu kitabın derdi çok başka. Göbeklitepe'nin Kayıp Mührü'nü okurken, yazarın sadece sürükleyici bir macera yazmak istemediğini, insanlığın o en derindeki köklerine gerçekten kafa yorduğunu hissediyorsunuz.
Beni kitapta en çok vuran şey o doğrusal tarih algımızı altüst eden felsefesi oldu. Hani hep "ilkel insan" deyip geçilen o dönemin, aslında gökyüzüyle, yıldızlarla ve sembollerle nasıl muazzam bir kozmik bağ kurduğunu öyle bir işlemiş ki... Sayfaları çevirirken o T biçimli devasa sütunların sadece birer taş değil, insanlığın ortak bilinçaltına kazınmış birer hafıza kartı olduğunu düşünmeden edemedim.
Kayıp bir mührün peşinden giderken, aslında insanın kendi kökenini ve evrendeki yerini arama yolculuğuna şahit oluyoruz. Kitap boyunca karşıma çıkan o hayvan figürleri, kadim semboller sadece birer süsleme değil; sanki binlerce yıl öteden bize fısıldayan, çözülmeyi bekleyen gizli bir dil gibiydi. Maddi dünya ile metafizik arasındaki o ince çizgide yürümeyi, sembollerin dilini çözmeyi ve "Biz gerçekten kimiz ve buraya nereden geldik?" sorusu üzerine derin derin düşünmeyi sevenler ne demek istediğimi anlar aslında...
Benim için sadece bir oturuşta okunup bitecek bir kurgu değil, arkasından araştırma yapma isteği uyandıran, düşündüren bir deneyim oldu. Gizem ve derinlik arayanlara tavsiyemdir.
Göbeklitepe'nin Kayıp Mührü
Metin Aydın
Göbeklitepe'nin Kayıp Mührü
Metin Aydın
Çok düşündüm...Alıntı
"Bilinen en eski kadim öğreti şudur: Kendini bil! Peki, sen kendinin kim olduğunu hiç düşündün mü?