Tanrının insana en büyük kazığı buydu; yaşamı hissedebilmesi için sadece nefes almasının yetmemesi... Bulamayacağı peşinen belli bir anlamın arayışında yitip gitmesi... Kendisinin karar vermediği bir yaşamda var olmasına karar veren Tanrının kişinin ait hissedemeyeceğini ön görememesi... Yarattıklarının çektiği yabancılığa nasıl bu kadar kayıtsız kalabilirdi Tanrı... Nasıl bugüne gelmiştim ya da hep bugünde miydim. Nerde kaybetmiştim aidiyeti ya da hiç hissedememiş miydim.