Depresyona girmenin, panik atak geçirmenin veya intihara meyletmenin doğru ya da yanlış bir yolu yoktur. Böyle şeyler yalnızca vardır işte. Istırap, rekabete dayalı bir spor değildir.
Bu kitabı yazıyorum, çünkü biliyorum ki en eski klişeler geçerliliğini koruyor hala: Zaman her şeyin ilacıdır. Göremesek de tünelin sonunda ışık vardır. Her gecenin bir sabahı vardır. Ve kelimeler bazen, bizi özgürleştirir.
Tamam, biliyorum, insanız biz. Mahremiyeti önemseyen bir türüz. Diğer memelilerin aksine kıyafetler giyer, kapalı kapılar ardında üreriz. Bedenimizde bir şeyler ters gittiğinde bundanutanırız. Ancak hepsini aşacağız ve bu durumumuz hakkında konuşarak yapacağız. Hatta belki üstüne okuyup yazarak.