Merve
@merve_tuncer
Mekatronik Mühendisi
112 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bu kitabın bende bıraktığı hisler çok derin… Afrika’da yüzyıllardır uygulanan “kadın sünneti” gerçeğini bu kitap sayesinde öğrendim ve adeta kanım dondu. Cehaletin ve erkek egemen yobazlığın gerçekten sınırı yok. Okurken öfkelendim, duygulandım; ama bir kadının kendi hayatını güzelleştirme mücadelesine tanık olurken mutlu da oldum. Açıkçası bana her duyguyu yaşattı…
• Çöl Çiçeği, Waris Dirie’nin kendi hayatını kaleme aldığı, sarsıcı ve ilham verici bir yaşam öyküsü. Kitabın orijinal adı “Waris” de yazarın isminden geliyor. Afrika’nın zorlu koşullarında geçen çocukluk yıllarından başlayarak, hayatın ona sunduğu sınırlı imkanlara rağmen kendine fırsatlar yaratışını okuyoruz. Tüm zorluklara rağmen verdiği mücadele gerçekten takdire şayan ve güçlü bir örnek niteliğinde.
• Bu kitap, bir kadının isterse nasıl çiçeklenebileceğini; şartlar ne kadar ağır olursa olsun insanın kendine mutlaka bir yol açabileceğini gösteriyor. Bir kadının güzelleşen hayatını -sizi zorlayacak yerleri olsa da- okumak isterseniz gönülden tavsiye ederim…
Reklam
Herkese günaydın,
• Kitap yorumundan ziyade sanki bir filmden bahsedecekmişim gibi hissediyorum. Sanırım bunun nedeni, okurken her bölümü zihnimde bir film sahnesi gibi canlandırmam… Çok sürükleyiciydi; gerçekten çok beğendim.
• Kitabın genel konusu şöyle: Bir derginin yayınevinde, biraz ayak işi sayılabilecek bir pozisyonda çalışan Laura’nın (Lo), kendini gösterip terfi edebileceği bir iş gezisi fırsatı doğar. Ancak bu iş gezisinden hemen önce yaşadığı bir olay psikolojisini derinden etkiler. İş gezisinde ise yanlış yerde, yanlış zamanda bulunduğu için bir anda kendini sadece canını kurtarmaya çalışırken bulur. Antidepresan kullanıyor olması nedeniyle, şüphelendiği olaylarla ilgili ona “deli” imajı bile yüklenir. Kitap boyunca “Acaba gerçekten uyduruyor mu?”, “Söyledikleri doğru olabilir mi?” ya da “10 Numaralı Kamara’da gerçekten bir kadın var mıydı?” sorularını düşünüp durdum. Kurgusunu çok beğendim. Birinci tekil anlatımla aktarılan duygu ve düşünceler oldukça başarılıydı. Karakterle hem empati kurabildim hem de olaylar yaşanırken sanki ben de oradaymışım gibi hissettim.
• Yazarla tanışma kitabımdı. Kalemini gerçekten sevdim. Kullandığı dil oldukça akıcı, üslubu samimi ve kurgusunu başarılı buldum. Gerilim seviyorsanız veya ilk defa gerilim türüne şans verecekseniz kesinlikle tavsiye ederim..
• Kitapla ilgili söyleyeceğim ilk şey, çok beğendim. Bir haftaya yayarak, sindire sindire okumam; her bölümde farklı duyguları yoğun yaşattı ve birçok konuda farkındalığımı arttırdı. Kitabın diline ve anlatımına alışmam ve dikkatimi vermem ilk 50–60 sayfamı aldı. Sabır istiyor arkadaşlar; bence bu sabrın sonunda çok güçlü farkındalıklar kazandırıyor.
• Kitabın konusu genel olarak şöyle: Bilim insanı olan Eilish, eşi ve dört çocuğuyla normal bir aile düzenine sahip ve hayatını olağan bir akış içerisinde yaşamaktadır. Kocası Larry, öğretmenler sendikasında yöneticidir. Bir akşam eve gelen iki polis, Larry’i gözaltına almak zorunda olduklarını söylerler ve bu gözaltından sonra Eilish kocasından bir daha haber alamaz. Ülke de giderek otoritesini artıran iktidar, kurduğu baskıcı polis teşkilatıyla karşısında duran, baş eğmeyen herkesi -çocukları bile- tutuklar. Halk ise bu baskıya dayanamaz, kendi direnişini ortaya koyarak karşılık verir ve ülke kaçınılmaz bir savaşa sürüklenir. Eilish, dört çocuğunu bir arada tutmaya çalışarak ve her şeyin düzeleceğine, kocası Larry’nin eve döneceğine olan inancını kaybetmeden bu savaşa direnir. Bu direniş, onu aldığı kararların sorumluluğunu taşımak zorunda bırakan bir noktaya sürükler…
• Bu kitaba neden “distopya” diyenler var, anlamış değilim. Bana göre çok gerçek ve yaşanmış bir hayat anlatılıyor. Savaşın getirdiği tüm çirkinlikleri, toplumdaki bireylerin nasıl fırsatçı olabildiğini, yaşadığın vatanı bırakıp gitmenin ne kadar zor olduğunu ve aile bağlarını güçlü tutmanın önemini kitap çok iyi işlemiş.
Anlatım tarzına alıştıktan sonra kullanılan dil, betimlemeler ve edebi derinlik beni gerçekten mest etti. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.
Herkese merhaba,
İki gündür güne gülümseyerek başlatan; sabah sakinliği ve huzuru hissettiren öyküleriyle çok sevdiğim kitabımı bitirdim.
• Tek Kişilik Balayı, adını içindeki bir öyküden alan ve birbirinden bağımsız 19 öyküden oluşuyor. Yazar, 19 farklı hayatı -hatta içimizden birilerinin yaşamını- eğlenceli ve akıcı bir dille kaleme almış.
• Tanık olduğumuz alışkanlıklara kızsak da zamanla o alışkanlıkları edinmenin örneğini “Mum Kutusu”nda;
oyun da olsa hırsın insandaki yansımasını “Bay R”de;
evde uzun süre kalmanın düşüncelerde yarattığı -bazen anlamsız- handikapları “Boşluklar”da; insanın kendisiyle vakit geçirmesinin ne kadar kıymetli olduğunu “Tek Kişilik Balayı”nda; eşya da olsa sahiplenme duygusunun gücünü “Yâren”de; sorunun sebebini bulmak yerine onu olduğu gibi ortadan kaldırmaya çalışmanın sonucunu ise “Karaltı”da görüyoruz. Yazamadığım, her biri ayrı mesajlar barındıran diğer öyküleri okumak da oldukça keyifliydi.
• Favori öyküm tabii ki “Canım Merve”. Her ne kadar öyküdeki Merve bana pek uymasa da olsun
Bu öykülerde bazen kendimi, bazen eşimle olan diyaloglarımızı gördüm. Benim için en eğlenceli yanı da hayatın içinde yaşadığım duygu ve düşünceleri okumak oldu. “Evet, ben de böyle yapıyorum,” dediğim yerler vardı.
• Bazı karakterlerin uçuk fikirleri ve davranışları da özellikle dikkatimi çekti. Okurken sık sık “hayatta da böyle insanlar var” diye düşündüm. Öykü türünü sevme sebeplerimden biri de yaşamın içindeki olayları bu şekilde fark ettirmesi.
Öykü okumayı sevenlere tavsiye ederim; yüzünüz gülecektir.
“Bir kadının eş seçimi tüm hayatını nasıl etkiler?” sorusunun cevabını bence kitap çok net veriyor. 78 sayfa olmasına rağmen yazılan her cümlenin anlamı derin; her cümlede yaşayan hisler var.
• Kitabın konusu kısaca şöyle; yazar Édouard Louis, homoseksüel bir çocuk olarak büyürken annesinin yaşadığı köleliği, duygusal iniş çıkışları ve çaresizliği çok yakından gözlemliyor ve bu kitabı yazıyor. Annesinin aşçı olma hayali, 18 yaşında hamile kalması ve evlenmesiyle son buluyor. Erken yaşta anne olmanın ve alkolik bir eşle yaşamanın tüm zorluklarını yaşıyor. Kadın “Çocuklarım babasız büyümesin” düşüncesiyle eşine katlanıyor. Zamanla yaptığı her seçim, hayatının büyük bir kısmını ondan alıp götürüyor. Ve bir noktada artık kendisini düşünmesi gerektiğini fark ederek özgürleşmeye yönelik adımlar atıyor. Louis ise çocukken annesinden utanırken, büyüdükçe yaşananlara bizzat tanık olduğu için annesinin çektiği zorlukları anlamaya başlıyor. Aslında annesinin özgürleşme hikâyesi, Louis için de annesini anlama ve anne–oğul ilişkisini güçlendirme yolculuğuna dönüşüyor.
• Beni en çok etkileyen, rahatsız eden ve sarsan şey Louis’in annesinin yaşadıklarını tanıdığım kadınlarda görmek oldu. O annenin yaşadığı hayatı, maalesef pek çok kadın hâlâ yaşıyor. Tavsiye ederim, kesinlikle okunmalı…
Reklam