Kendi çevreme kendi ellerimle ördüğüm çemberin içinden çıkmadım. Çıkmayı hiç istemedim değil, bazen istedim ama yeteri kadar istemedim. Özgürleşmek çok zor bir mücadeleydi, göze almadım, savaşmadan içeride kalmanın bedelini ödemek daha kolay geldi.
Akan suyun altında dikildiğim sırada, o dakikanın içinde dünyanın her yerinde kim bilir kaç kadın eziliyordu,itiliyordu, tecavüze uğruyordu. Dünyanın buna sessizliği dayanılmazdı.
“Bir insan iyi mi kötü mü öğrenmek istiyorsan bekle.. elbet içinin karasını göstereceği bir şey olur,” derdi, “melek sandıklarının şeytan kesilmesi karşılarına bir küçücük fırsat çıkmasına bakar.”