Merve ÇANKAYA
@mervecankaya
Hayatta hiçbir şeyin hatırlandığı gibi olmadığını ögrenecek kadar yaşadım. Bazen bir seylerin nasil hatırlandığının nasil yaşandığından daha mühim olduğunu öğrenecek kadar da. Hakikat yaşandığı an kadar, hatıra ömür boyunca.
Birine kalbinizi açıp içinizi döktüğünüzde, giderken sadece kendini götürmüyor, sanki size ait bir sırrı da yanına alıyor. O zaman artık yalnız bile değil, eksik kalıyorsunuz. Sırf gideni değil, dökülüp kırılarak ortaliğa saçılmamış eski halinizi de özlüyorsunuz. Acıklı bir seçim bu ama ne zaman birini gerçekten sevseniz, yapmak zorunda kaljyorsunuz. Başkalarına yaklaştıkça kendinizden uzaklaşıyorsunuz. Aşkları, ayrilıklari affediyorsunuz da, sizden bir parça götüreni,hem de aldığı emanetin anlamını, kıymetini bilmeden götüreni bağışlayamıyorsunuz.