“ Sevgili Mafalda,
.
......Sen bu mektubu okurken büyükannen ve devle beraber kiraz ağacında yaşamaya başlamış olacağımdan ve onlarla birlikte çok eğleneceğimden eminim. İstediğin zaman bizi görmeye gelmek için yapman gereken tek şey, birkaç sene önce tanıştığımız gün sana söylediğim yerlere basarak ağaca tırmanmak. “
.
.
.
.
“ Bir kitap yazmam için de bana yardım eder misin ?”
Filippo listeyi tekrar cebime koyarak elimi tuttu. Zil çalıyordu ve içeri girmemiz gerekiyordu.
“ Tabii ki. Kitaba nasıl başlayacağını düşündün mü ?”
Gülümsedim.
“ Evet. Şöyle başkalaşacağım : Bütün çocuklar karanlıktan korkar...”