Merve Deveci

“Sana eğlenceli bir masal anlatayım öyleyse.” “Hayır. Hüzünlü bir hikâye anlat bana.” “Hüzünlü mü? Niye ki?” “ Babacığım,” dedim. “ Sen de biliyorsun, vakit mutlu hikâyeler için çok geç.”
Sayfa 173·Kitabı okudu
Edebiyat
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Hayatı anlıyorum.” dedim. “Sadece kabullenemiyorum.”
Sayfa 163·Kitabı okudu
Gerçek ya da kurgu, bütün hayat aşk denen yalan çerçevesinde dönüyordu sanki. Üstelik tecrübe gösteriyordu ki bu zıkkım, mutluluktan ziyade bir felaket müjdecisiydi. Peki neden herkes onun peşindeydi?
Sayfa 48·Kitabı okudu
Edebiyat
Bilirsiniz, insanlar doğar, ölür ve sonra büyür.
Sayfa 5·Kitabı okudu
Edebiyat
Geceleyin gökyüzü bir başka türlü oluyordu. Hiçbir yere benzemiyordu.
Sayfa 82·Kitabı okudu
Edebiyat