Bayan Ming’in Hiç Olmayan On Çocuğu hakkında yorumum: aslında yalnızlık ve hayal gücü üzerine kurulu çok ince bir hikâye. Çin’de çalışan yaşlı bir kadın, Bayan Ming, her gün bir yabancıyla sohbet ederken “10 çocuğu”ndan bahsetmeye başlıyor. Ama zamanla anlıyoruz ki bu çocuklar gerçek değil.Çin’in tek çocuk politikası yüzünden yaşayamadığı hayatı, kuramadığı ailesini kafasında yaratıyor. Her “çocuk”, onun farklı bir duygusunu, özlemini temsil ediyor.İnsan bazen gerçeklerle baş edemediğinde, kendi hikâyesini yazar. Ve o hayaller, gerçeğin yerini bile alabilir.