İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını öne eğmek istemiyordu. Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata doğru yürüyecekti...
Ama NASIL ? Söylesene Yusuf .....
Raif Bey’in ölümünü içimin en derin noktasında hissettim..
Sahi neden üzülüyordum bu kadar ? Zaten hayat dediğimiz; nerde biterse bitsin, hep yarım kalacak bir hüzün değil miydi..
Ah Raif !
Üzdün..