Merve Ersen
@merveersen
İçinde bir yerde bir engelinin olduğu, bu engeli oraya koyanlardan birinin bizzat kendisi olduğu anlaşılıyordu.
Reklam
Bu şehirde de geceleri duvarlara yazı yazarken bir şey gelip insanın bileğinden tutuyor, tabii bu yüzden bazı harfler atlanıyor, sözcükler yanlış yazılıyor. Sonuçta bu şehirde de çoğunluk aynı kanıyı paylaşıyor: “Anarşistler imla bilmiyor.”
Ben dışarıdayken evlerden birinden burnuma bir yemek kokusu geldi mi, kendimi müthiş savunmasız hissediyorum. Savunmasız… Bu hayatta hiç sevilmemiş gibi filan hissediyorum.
Yolculuk, yalnızlık, pişmanlık ve merakın arasından arada sırada yüzünü gösteren özgürlük duygusu ona yetiyordu.
Özlemek duvarları en yüksek, kaçılması en zor hapishaneydi.
Reklam