Sonra şunu anlamaya başlıyordum ki, insanın gerçekten hissettiği bir yakınlık duygusu, istediği zaman prize sokacağı yahut çıkaracağı bir elektrik kontağı değildir ve başka birinin kaderiyle ilgilenmek, özgürlüğünüzün bir parçasını da elinizden alır.
Araba uzaklaşınca Kondor bana döndü:
“Beni dinleyin teğmen,” dedi, bir şeyi yarım yapmak, yahut yarım söylemek hiçbir zaman iyi değildir. Zaten yeryüzündeki bütün kötülükler de bundan doğar.”
Ah, ne kadar kolaydı, diye hissettim, başkalarına mutluluk vermek ve bu mutlulukla mutlu olmak. Tek yapılması gereken kendini açmaktı, hemen ardından bir insandan diğerine canlı bir ırmak akıyor, yükseklerden aşağılara dökülüyor, derinlerden köpürerek yeniden sonsuzluğa yükseliyordu.