“Zamanın can sıkıcı yani,” dedi, “asla yetmemesi.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İmkansızlık bu kadar barizken onunla baş etmek daha zordu. Aklınız anlam veremediği için bu kez farklı olacağına inanarak tekrar tekrar denerdiniz.
İnsanlar şaşılacak şeylere muktedirdi. Acımasızlığa ve savaşa ama aynı zamanda sanata ve icatlara.
Hayaller ne tuhaf, ne dolambaçlı yollardan gerçek oluyordu.
Koca bir ömrü bir günlük -bir saatlik, bir dakikalık hatta bir anlık- bir huzurla takas edebilirdi. Sırf göğsündeki acıyı uyuşturmak için. Sırf kafasının içinde kopan fırtınayı yatıştırmak için. Acı çekmekten, incinmekten o kadar yorulmuştu ki.