Ben çapkınlıkta uçarı bir raddeye gelmiş, gizli hastalıklara uğramış, ahlakı bozuk bir gencim. Beni, yani oğullarını kurtarmak için zavallı, masum bir kızın başını ateşlere yakmaktan çekinmiyorlar.
Şaşılacak şey, savaş esnasında alışveriş durdu. Birçok ticaret evi söndü. Bankalar top attı. Lakin fırınlar ve muhabbet satan bu tür alışveriş yerlerinin ticaretleri arttı. Demek halkın en büyük, en vazgeçilmez ihtiyacı bu iki şeyden ibarettir: Ekmek ve sevda.
Her şey mutlak surette aleni olsa, ahlakın bünyesinde fesat mikropları barınamaz. En ayıp, en ağır fiilleri onları gizli tutabilmek kanaatine bağlanarak ve böyle bir saklayışa güvenerek işleriz. Yapacağımız kabahatin bir anda telefonlar, telgraflar ve gazeteler vasıtasıyla ismimiz ve resmimizle âleme muhakkak ilan olunacağını bilsek, çoğumuz nefsimizi ıslah etmek mecburiyetinde kalırız.