Merve Kurtuluş

Zamanın akışında olmak mı, hayatı tatmak ve yaşamak mı, yoksa uzaktan dünyayı incelemek mi? Ve sonunda şu sonuca vardım: Bütün insani çaresizlik, seyretmekten doğar. Çünkü o zaman göz, zihin ve duygular için tutunacak bir yer bulunmaz. Sadece durup her şeye dışarıdan bakılırsa, bu diz boyu bile olmayan sığ bir nehrin içinde ayakta durmaya benzer. Oysa nehirde hiçbir şey sabit değildir. Gözler yorulur, zihin tükenir, çaresizlik sinsice yaklaşır. Ama suya başımı da içine alacak şekilde tamamen girersem, kendi bedenimle nehre bir biçim ve anlam kazandırırım. Nehir hem yanımda akar hem de içimden geçer ve işte nehrin özü de bu deneyimin kendisidir bu yüzden yaşamayı sectim, uzaktan bakmayı değil. 
Sayfa 154·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Her insan, içinde farklı kişiliklerin tohumlarını taşır; bunlar, başka başka insanlara ait, henüz filizlenmemiş potansiyel çekirdekler gibidir. İnsan yaşama, sadece içlerinden birini geliştirir ve o, baskın kişilik haline gelir. Ancak diğerleri de hala içimizde varlıklarını sürdürür.
Sayfa 116·Kitabı okudu
Yolculuğun başında önemli olan varış noktası değil, mekanda ve zamanda ilerleyişyn kendisidir.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Anlattığın Kimin Hikâyesi?
Kaybedecek bir şeyi kalmayan insanın, hiçbir kayıptan Istırap duymayacak olmasının tepkisizliği var üzerinde. Sadece beni dizlerinin dibine oturtup bir hikaye anlatmaya koyulduğunda anlıyorum yaşadığını. Ama o hikayelerde hep yarım bir şey var. Bunu çok sonra hiç ummadığım bir şekilde öğreneceğimi bilmiyorum.
Sayfa 51 - Everest yayınları·Kitabı okudu
Anlattığın Kimin Hikâyesi?
Babaannemin odasının kapısındayım şimdi. Gece lambasının ölgün ışığında secdeye inip kalkışını izliyorum. Sıvası yer yer dökülmüş duvarda, yaramaz bir kedinin oynaşıması gibi şekilden şekle giriyor gölgesi. Daracık omuzları kambur sırtı çöp gibi kalmış bacakları sanki kendini orada var etmek istiyor. Ellerini göğsünde bağladıkça karaltısı büyüyor. Bir kuşun kanadına benziyor kolları.
Sayfa 49 - Everest yayınları·Kitabı okudu