İnsanları bir araya getiren iç dünyalarının boşluk ve tekdüzeliğidir. Ters gelen özellikler ve tahammül edemedikleri hatalar onları birbirinden uzaklaştırır. Sonunda, bir arada var olabilecekleri nezaket ve görgünün belirlediği ortak noktada buluşurlar
Arthur Schopenhauer