Azul
@mesefa
39 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
İnsanları en korkak, en mazbut itiyat esaretlerine, ocaklara, köşelere bağlayan kadın gözleri bazen ta cehenneme götürüyor.
Puan vermedi·269 syf.·
Beğendi
·3 günde okudu
·2017 18. kitabı
Segâh
Gözlerinin ona gösterdiği yegâne şey, o uçsuz bucaksız karanlıktı. Tıpkı sessizliği dinleyen Eflâtun gibi, kâhin de sustu. Belki de susmak, gerçeği anlamanın tek yoluydu.
Segâh
"Yarasınının sarılmasını istemeyen Zâhir başındaki yaranın kendisine değil de başına o taşı fırlatan şu öfkeli ve zavallı adamlara âit olduğunu söylüyordu. Asıl yara onlarda olduğuna göre, gerçek acıyı da onlar çekiyor ama ne kadar ıstırap içinde olduklarını bilmiyorlardı."
Segâh
"Erenler! Ney-i şerîfinizle bu güne kadar üflediğiniz her şey, kusurlu olduğu için kusursuzdu. Ama şimdi üflediğiniz, kusursuz olduğu için kusurlu!"