Nezaketin yitimi, aslında dilin, zamanın ve insan tasavvurunun yitimidir. Egosantrik çağ, "biz"i "ben"e; tüketim kültürü insanı ilişki kuran bir özne olmaktan çıkarıp fayda üreten bir nesneye dönüştürdü. McDonald'slaşan dünyada hız, verimlilik ve pragmatizm; inceliği, sabrı ve dikkati gereksiz ilan etti. Nezaket artık bir erdem değil, çoğu zaman stratejik bir davranış biçimi. Çünkü modern insan, ötekini anlamaktan çok kendini görünür kılmakla meşgul. Nezaketin eksilişi, aslında empatiyi, müşterek yaşamı ve insanın insana duyduğu hürmeti kaybetmesidir.