Gecedir: daha gür konuşur şimdi, tüm çağlayan pınarlar. Bir çağlayan pınardır benim ruhum da.
Gecedir: asıl şimdi uyanır tüm türküleri sevenlerin. Bir âşığın yaktığı türküdür benim ruhum da.
Gök gürültüsü ve havai fişeklerle seslenmek gerek, gevşek ve uyuşuk hislere.
Halbuki güzelliğin sesi yavaş konuşur: ancak o, sadece en uyanık gönüllere sokulur.
Var olduğundan beri insanoğlunun, pek azı sevindi: atalarımızdan miras kalan tek günahımız budur kardeşlerim!
Ve ne kadar iyi öğrenirsek sevinmeyi, o kadar kolay unuturuz başkalarının canını yakmayı ve onlara acı verecek şeyler düşünmeyi.