Meva

Sürüdeki haz, eskidir ben’deki hazdan: ve iyi vicdan, sürü manasına geldiği müddetçe, der ki kötü vicdan: ‘ben’.
Reklam
Yaşayamaz hiçbir halk, yoksunsa her şeyden evvel, takdir yeteneğinden; yaşamak isterse yine de başka türlü olmalıdır takdiri komşusununkinden.
Ben ile kendim hararetle görüşürüz her zaman: nasıl tahammül edilir hayata bir dost olmazsa?
Şahide’n zor, kanıtlamak her türlü varlığı ve konuşturmak. Söyleyin kardeşlerim, en iyi ispat edilen en acayip olan değil midir?
Ne oldu kardeşlerim? Ben, ıstırap çeken kendimi yendim, dağlara taşıdım kendi külümü, daha parlak bir alev buldum kendime. Bak şuna! Hemen de kaçıverdi hayalet benden.
Reklam